Tytuł "Budowa Roku 2017" (nagroda I stopnia)
Obiekty komunikacji drogowej i kolejowej
(Grupa VIII)

Budowa łącznicy kolejowej Kraków Zabłocie – Kraków Podgórze

Inwestor:

Dyrektor projektu:
Generalny wykonawca:

Dyrektor kontraktu:
Kierownik budowy:
Nadzór inwestorski:
Inżynier Kontraktu:
Jednostka projektowa:
Główni projektanci:
PKP Polskie Linie Kolejowe SA, Centrum Realizacji Inwestycji Region Południowy, Kraków
mgr inż. Rafał Zahuta
Budimex S.A., Warszawa Oddział Infrastruktury Komunikacyjnej Południe w Krakowie
mgr inż. Dariusz Bac
mgr inż. Tomasz Wójcik
MP-Mosty Sp. z o.o., Kraków, INKO Consulting Sp. z o.o., Pszczyna
mgr inż. Wojciech Zachwieja
Halcrow Group Sp. z o.o., Oddział Polska (Jacobs)
mgr inż. Leon Ludkiewicz (branża kolejowa); mgr inż. Wojciech Jarominiak,
mgr inż. Tomasz Szurowski, mgr inż. Sławomir Świrski (branża mostowa);
arch. Maciej Połomski (architektura)

Budowę do konkursu zgłosili: generalny wykonawca i inwestor.


 

Łącznica umożliwi uruchomienie szybkiego i bezpośredniego połączenia kolejowego na trasie Kraków Główny – Skawina i dalej w kierunku Oświęcimia i Zakopanego. W ramach zadania wykonano nowe przystanki kolejowe Kraków Zabłocie i Kraków Podgórze. Najbardziej charakterystycznymi elementami budowanej łącznicy są estakady i wiadukty kolejowe. Miejsce, w którym zlokalizowano łącznicę wymusiło wyniesienie niwelety toru kilkanaście metrów nad otaczający teren. Obiekty inżynierskie są zlokalizowane nad pomieszczeniami handlowo-usługowymi przystanku Zabłocie, ulicami Dekert i Dąbrowskiego, węzłem drogowym ulic Wielickiej, Powstańców Wielkopolskich, Powstańców Śląskich, nad linią tramwajową w ciągu ulic Wielickiej i Limanowskiego oraz nad nasypem i wiaduktem kolejowym w ciągu linii nr 91 w rejonie ulic Dąbrowskiego i Dekerta. Wyniesione estakady i wiadukty mają łączną długość ponad 1500 m. Estakady kolejowe wykonano w spadku podłużnym 2% w kierunku Zabłocia. Zastosowano łuki poziome o promieniu od 267 do 330 m. Ustrój nośny to konstrukcja belkowa stalowo-betonowa ciągła wieloprzęsłowa, z jazdą pośrednią. Konstrukcja składa się z dwóch stalowych dźwigarów poprzecznie połączonych żelbetowym korytem zespolonym (na tłuczeń, tory i kable sterowania ruchem kolejowym). Dźwigary mają przekrój skrzynek prostokątnych szerokości 0,9 m i wysokość 2,6 m oraz zmienną wysokość nad podporami najdłuższego przęsła, gdzie ich wysokość dochodzi do 9,0 m. Wierzchy skrzynek, poza rejonem podpór najdłuższego przęsła, są równoległe do profilu toru. Dźwigary nad podporami najdłuższego przęsła są stężone stalowymi ryglami. Estakady oparto na 30 podporach. Filary są typu „T” – jednosłupowe, żelbetowe, z obustronnymi konsolami, na których oparto łożyska. Słup podpory ma kształt graniastosłupa ośmiobocznego. Przyczółki nawiązują konstrukcyjnie do filarów. Podpory są posadowione na palach CFA.
Powierzchnia zabudowy wynosi 2540,00 m2 (budynki przystanków), powierzchnia użytkowa 1450,00 m2 (budynki przystanków), a kubatura 3350,00 m3 (ogrzewane części przystanków). Łączna długość obiektów inżynierskich, mostów, estakad i wiaduktów wynosi 1500 mb. Całość prac wykonano w ciągu 28 miesięcy.

Budowa Roku 2017 Nagroda I stopnia